[][][]... کلبه چوبی ...[][][]

 

 

داری میری گوش کن!

 

 

 

 

 

 

 

چرا حالا؟

 

 

 

 

 

 

 

 

چرا همان روزهایی که درخت گیلاس عشقمان اولین شکوفه را زد نرفتی؟

 

 

 

 

 

 

 

 

چرا به اولین گیلاس کال نگفتی که دوستش نداری؟

 

 

 

 

 

 

 

 

گناه من بود یا تو؟

 

 

 

 

 

 

 

 

می دانم گناه من بود...

 

 

 

من درخت را کاشتم...

 

 

 

 

اما هیچگاه برای ماندنش اشک نریختم...

 

 

 

همیشه برای رفتنش اشک ریختم...

 

 

 

 

 

 

 

 

آنگاه که بودی نمی دانستم دوستت دارم

 

 

 

حالا که رفتی....

 

 

 

 

 

 

 

 

خودت مرا بزرگ کردی!

 

 

 

خودت گفتی

 

 

 

 

 

 

 

 

گفتی آنقدر بزرگ شدی که از لابه لای انگشتانم سر خوردی...

 

 

 

 

 

 

 

 

حالا بیا فقط برای یکبار!

 


 

 

 

 

 

 

 

می خواهم اینبار برایت کوچک شوم...

 


 

 

 

 

 

 

 

می خواهم بشکنم این غرور سخت را

 

 

 

 

 

 

 

 

آنقدر سخت که اولین تگرگ آسمان بیکران بود و

 

 

 

 

 

 

به درخت گیلاسمان آفت زد...



 

 

حالا بیا!

 

 

 


+نوشته شده در یکشنبه 13 فروردین 1391ساعت16:49توسط kolbecho0bi | |

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید