[][][]... کلبه چوبی ...[][][]

کاش عشق را از پلک های خود می آموختیم...

 

پلک هایی که تا وقتی خوندر رگ هایشان جاری است،

 

هردم برهم بوسه می زنند

 

 پلک هایی که از سحر تا پاسی از شب

 

برای در آغوش کشیدن هم لحظه شماری می کنند

 

پلک هایی که حتی برای دقیقه ای کوتاه هم نمی توانند

 

دوری از یکدیگر را تاب بیاورند پلک هایی که

 

در لحظه مرگ هم در آغوش یکدیگر جان می دهند

عشق را باید از آن ها آموخت!...

 

                                                              

+نوشته شده در دوشنبه 22 خرداد 1391ساعت15:22توسط kolbecho0bi | |

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید