[][][]... کلبه چوبی ...[][][]

 

مردم اغلب بی انصاف ، بی منطق و خودمحورند ولی آنان را ببخش...

 

اگر مهربان باشی تو را به داشتن انگیزه های پنهان متهم میکنند ولی مهربان

 

باش..

 

اگر شریف و درستکار باشی فریبت میدهند ولی شریف و درستکار باش.

 

نیکی های امروزت را فراموش میکنند ولی نیکوکار باش.بهترین های خود را به دنیا

 

ببخش حتی اگر هیچگاه کافی نباشد و در نهایت میبینی هر آنچه هست همواره

 

میان تو و خداوند است نه میان تو و مردم...



شانه ات را می خواهم ............

 

که به آن تکیه کنم ....... در زمانی که آدمیت به تاراج رفته است .....

 

نگاهت را می خواهم .....

 

که به آن دلخوش باشم ...... در زمانی که نگاه ها، فریب شده است.....

 

صدایت را می خواهم ......

 

که با آن الفت داشته باشم ....... در زمانه ای که صداها جز به ناپاکی در نمی آیند .....

 

هوایت را می خواهم ......

 

که با آن نفس بکشم ....... می دانی! تو نباشی هوا را می خواهم چکار!!

 

و تو را می خواهم .....

 

تا که بمانم ............. من دنیایی را که تو در آن نباشی نمی خواهم ......

 

........................................................................................................................


+نوشته شده در سه‌شنبه 29 فروردین 1391ساعت17:43توسط kolbecho0bi | |

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران