[][][]... کلبه چوبی ...[][][]

کسی آمد که حرف عشق و با ما زد

 

 

 دل ترسوی ما هم دل به دریا زد

 

 

دل ما رفته مهمانی، به یک دریای طوفانی

 

 

چه دوره ساحلش از دور پیدا نیست

 

 

یه عمری راهِ و در قدرت ما نیست

 

 

باید پارو نزد ، وا داد

 

 

باید دل رو به دریا داد

 

 

خودش می بردت هر جا دلش خواست

 

 

 به هر جا برد بدون ساحل همونجاست

 

 

به امیدی که ساحل داره این دریا

 

 

 به امیدی که آروم میشه تا فردا

 

 

 به امیدی که این دریا فقط شاه ماهی داره

 

 

به عشقی که نمی بینی شبهاشو بی ستاره

 

 

دل ما رفته مهمانی، به یک دریای طوفانی


+نوشته شده در جمعه 01 اردیبهشت 1391ساعت22:05توسط kolbecho0bi | |

💬 نظرات کاربران
💬ثبت نام کاربران
💬ورود کاربران