فعل مجهول چیست؟ می دانید؟    نسبت فعل ما به مفعول است....

در دهانم زبان چو اویزی              در تهی گاه زنگ می لغزید......

صوت ناسازم انچنان که مگر        شیشه بر روی سنگ می لغزید...

ساعتی داد ان سخن دادم         حق گفتار را داد کردم.........

تا زاعجاز خود شود اگاه              ژاله را زان میان صدا کردم......

ژاله ازدرس من چه فهمیدی؟      پاسخ من سکوت بود و سکوت!

د جوابم بده! کجا بودی              رفته بودی به عالم هپروت........

خنده دختران و غرش من        ریخت بر فرق ژاله چون باران.....

لیک او بود غرق حیرت خویش    غافل از اوستاد و از یاران....

خشمگین انتقامجو گفتم          بچه ها گوش ژاله سنگین است...

دختری طعنه زد که نه خانم     درس در گوش ژاله یاسین است....

بازهم خنده ها و همهمه ها    تندوپیگیر می رسید بگوش........

زیر اتشفشان دیده من                 ژاله ارام بودوسردوخموش....

رفته تا عمق چشم حیرانم       ان دو میغ نگاه خیره او........

موج زن در دو چشم بی گنهش      رازی از روزگار تیره او.....

انچه در ان نگاه می خواندم          قصه غصه بود و حرمان بود...

ناله ای کرد و در سخن امد        با صدایی که سخت لرزان بود...

فعل مجهول ! فعل ان پدری است    که دلم را زدرد پر خون کرد....

خواهرم را به مشت و سیلی کوفت    مادرم را ز خانه بیرون کرد...

شب دوش از گرسنگی تا صبح         خواهر شیر خوار من نالید....

سوخت از تاب تب برادر من             تا سحر در کنار من نالید....

از غم ان دو تن دو دیده ی من       ان یکی اشک بود و ان خون بود..

مادرم را دگر نمی دانم                  که کجا رفت و حال او چون بود..

گفت و نالید انچه باقی ماند        هق هق گریه بود و ناله ی او....

شسته می شد به قطره های اشک   چهره ی همچو برگ لاله ی او....

ناله ی من به ناله اش امیخت      که غلط بود انچه می گفتم............

درس امروز قصه ی غم توست       تو بگو من چرا سخن گفتم........

فعل مجهول فعل ان پدری است      که تو را بی گناه می سوزد......

ان حریق هوس بود که در او              مادری بی پناه می سوزد.....