باور کنید تازه مرا زاده مادرم

.

.
هرچند بوده است به دنیا سراسرم
.

.

دستی که عشق بر سر امروزه ام کشید
.

.

پای مرا گرفت و رسانده به آخرم
.

.

آن آبشار پر نَفَس و بی نهایتی
.

.

سرچشمه ام شده که به لطفش شناورم

. 

.

در نقطه چین دفتر دانایی اش چنان
.

.

پیدا شدم که گم شده بود از برابرم
.

.

صف می کشند پشت در اشتیاق او

.

.
با گریه عشق می کنم آنجا خودم درم

.

.
ای آنکه جشن آمدنم را گرفته یی
.

.

فریاد می شوم به نگاهت مقدّرم

...............................................................................